Oaza Nowej Drogi II stopnia 2020

W tym roku oazy w diecezji tarnowskiej były… takie same jak co roku, pomijając fakt, że trwały tylko dziewięć dni i obowiązywał w tym czasie reżim sanitarny. Jednak oba te czynniki nie przeszkodziły, by oaza przyniosła dobre i święte owoce. Wszyscy byli spragnieni rekolekcji po tak długim czasie ich braku. Widać było to szczególnie wtedy, gdy młodzi zadawali pytania o adorację Najświętszego Sakramentu. Oaza Nowej Drogi miała na celu odnowienie relacji z drugim człowiekiem, a przez to również z Panem Bogiem.

Punktem kulminacyjnym każdego dnia była wspólna Eucharystia, w czasie której mogliśmy lepiej zrozumieć Słowo oraz otworzyć się na Boga przychodzącego pod postaciami chleba i wina. Był to święty czas spotkania z Bogiem żywym, obecnym i prawdziwym. To on dodawał nam sił i uśmiechu na każdy dzień oazowej drogi. Dzień rozpoczynaliśmy modlitwami porannymi – oddawaliśmy się Panu, by mógł w nas działać w tym konkretnym czasie. Potem oczywiście pyszne śniadanie, bo i my, choć napełnieni radością, to bez jedzenia długo nie pożyjemy. Jak to mawiają: „Na głodnego to ani myśleć, ani spać, ani zostać świętym”. Spotkania w małych grupach, które odbywały się przed południem, pozwalały wniknąć głębiej we fragmenty Pisma Świętego. Pomagały one najpierw w ocenie, a następnie w zmianie naszych relacji z innymi ludźmi. Ciekawym ćwiczeniem była reklama własnych rodziców, która oprócz tego, że nas rozbawiła, dodatkowo pozwoliła na nowo zauważyć wartość, jakim jest posiadanie opiekunów, czego owocem było wysłanie listu z podziękowaniami właśnie do rodziców. Po spotkaniach w grupach następował ten moment, którzy jedni uwielbiają, drudzy niekoniecznie. Ostatecznie jednak animatorki Karolina i Marysia rozgrzały wszystkie głosy, byśmy wspólnie mogli wielbić Boga śpiewem. Po Eucharystii znów napełnialiśmy nasze brzuszki i mieliśmy chwilę czasu wolnego na integrację, śpiew, zabawy i tańce (jak się okazało nie tylko ze sobą ale również z pszczołami). Kolejnym punktem były Wyprawy Otwartych Oczu, na których poprzez przyrodę staraliśmy się zrozumieć sens zdarzeń i zmian zachodzących nie tylko w świecie ale i w naszym życiu. I tak np. mogliśmy namacalnie interpretować przypowieść Pana Jezusa o ziarnie, w której wymienia różne miejsca posiania ziarna. Obok Efezu można znaleźć wszystko, od kamieni po żyzną glebę, na której rosną piękne kwiaty. Spotkania na łonie natury pomagały nam również dostrzegać, co o Bogu w przedziwny sposób mówi stworzony świat. Po chwili relaksu następował punkt nieco poważniejszy, a więc Szkoła liturgii, w czasie której dowiadywaliśmy się wielu rzeczy na temat Liturgii Słowa, posługi i roli przy ołtarzu chłopców i dziewcząt oraz uczyliśmy się poprawnego czytania Słowa Bożego i układania modlitwy wiernych. Przede wszystkim jednak staraliśmy się zrozumieć, że liturgia to nie schematyczne przedstawienie, a za każdym gestem i znakiem, kryje się pełny sens i konkretne znaczenie pomagające nam wejść lepiej w relację z Bogiem. Po kolacji nie mogło oczywiście zabraknąć pogodnych wieczorów, które rozpoczynaliśmy krótką scenką z żywotów świętych. Potem, jako święci uśmiechnięci, tańczyliśmy i bawiliśmy się w różne zabawy, z których prym wiodły zabawa „oczko” i taniec „Mr. Jack”. Dzień kończyliśmy modlitwami wieczornymi lub adoracją Najświętszego Sakramentu, które najpełniej scalały dzień oazowy. Potem następowała cisza i z uśmiechem na ustach oraz radością w sercu kładliśmy się spać (oczywiście oprócz animatorów, którzy musieli zdezynfekować ośrodek).

Wydawałoby się, że te oazy będą inne, trudniejsze. Jednak Pan Bóg zgromadził nas w Efezie by pokazać nam, że dla niego nie ma ograniczeń, przepisów czy rzeczy niemożliwych. To on prowadził te rekolekcje w sposób piękny i niesamowity. W ciągu tych dziewięciu dni z pewnością wydarzyło się w naszym Domu wiele dobra. Młodzi otworzyli swoje serca, a Pan Bóg je przemieniał, wchodząc w tę niełatwą rzeczywistość pustyni po powrocie do domu. Tylko on jest w stanie uzdolnić nas do miłości drugiego. W czasie tej oazy z pewnością pomógł nam poukładać relacje nie tylko z sobą samymi, ale również otaczającymi nas ludźmi. Uświęcił je, a nas obdarzył wewnętrznym pokojem.

Z naszego serca płynie jedno, wielkie, dziękczynne „Amen” za ten święty czas!

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Temat pracy rocznej

Znak roku 2020 236
Słowo Zalozyciela
Slowo Moderatora Generalnego2015
Slowo Moderatora Diecezjalnego
logo synod blue 236
Logo fb EFEZ
Logo fb Stara Plebania

Piosenka Roku OŻK 2018

Najbliższe wydarzenia

Szukaj

NASZE AKCJE

Peregrynacja 3m 236
zbieramy nakretki
Operacja ANDRZEJ - logo
Modlitwa za rekolekcje
Modlitwa za kleryka

Duchowość

Podaruj nam 1%

O dziesięcinie

Ks. Dominik Chmielewski

Krzeptówki, 6 VI 2017

Oazowe linki

oaza logo dk.oaza.pl kwc.oaza.pl Stowarzyszenie Diakonia inmk.org.pl ukchs.oaza.pl blachnicki.oaza.pl wruchu.oaza.pl radio.oaza.pl fundacja.oaza.pl wydawnictwo-oaza.pl odwaga.oaza.org.pl

GŁÓWNY SERWIS
RUCHU
ŚWIATŁO-ŻYCIE

GAŁĄŹ RODZINNA:

DOMOWY KOŚCIOŁ

KRUCJATA WYZWOLENIA CZŁOWIEKA
 

STOWARZYSZENIE

„DIAKONIA RUCHU ŚWIATŁO-ŻYCIE”

INSTYTUT NIEPOKALANEJ
MATKI KOŚCIOŁA
 

 UNIA KAPŁANÓW CHRYSTUSA SŁUGI

STRONA O ZAŁOŻYCIELU

 

„W RUCHU”


 

INTERNETOWE
RADIO FOS-ZOE


FUNDACJA

„ŚWIATŁO-ŻYCIE”


WYDAWNICTWO ŚWIATŁO-ŻYCIE

 

OŚRODEK

„ODWAGA”